Wiele ciekawych, dziwnych, zwykłych i niezwykłych rzeczy przydarzyło mi się w minionym roku. Wszystko (w miarę skrupulatnie) starałem się zapamiętywać i zapisywać w dzienniku, który uprzedmiotowił się w kalendarzu sygnowanym przez największy polski zakład ubezpieczeń. Nie chcąc upychać kilkudziesięciu najlepszych wpisów tylko w jednej notce, postanowiłem, iż "dziennik kalendarzowy" będzie miał swoje dwie, oddzielne części. Jedna będzie dotyczyć pierwszego półrocza (styczeń-czerwiec). Druga, co chyba logiczne, drugiego 6-miesięcznego okresu (lipiec-grudzień). Czas na pierwszą odsłonę. Autor zachował pisownie oryginalną. Wszelkie błędy są... prawdopodobne.
Viewer discretion is advised & Parental Advisory. Explicit Content

1 stycznia
„Poniedziałek: JA. Wtorek: JA. Środa: JA. Czwartek: JA…” Witold Gombrowicz
Co to za Nowy Rok, kiedy nie ma się kaca. Prawie cała butla wina poszła rach-ciach i nic. Może to dlatego, że 2010 rok był godny i zasługujący na opicie ?

4 stycznia
Uwielbiam wszelkie porównania. Dlaczegóżby więc nie spróbować używać porównań w stosunku do mojego żywota. Otóż bardzo chciałbym, aby moje życie opierało się o zasadę: „wszedł na ring i dostał w ryj”. Bo lepiej jest spróbować i dostać konkretną, jasną odpowiedź niż wiecznie się czaić i przybierać postać strachliwego boksera, który niby chcę wyjść z szatni, ale nie może, nie chce, albo się boi *. A ona wiecznie na wyciągnięcie ręki nie będzie. Po_PATRZY w LAS i będzie z tego wielki CHUJ.
*- niepotrzebne skreślić

5 stycznia
Wizyta u niedoszłej okazała się bezbolesna. Wszystkie emocje między nami wygasły tamtego kwietniowego wieczoru. W momencie kulminacyjnym. Teraz wszystko jest oddzielone grubą kreską. Cóż, tę szansę, którą ja kiedyś miałem wykorzystał ktoś inny. I wcale nie jestem z tego powodu zasmucony. Wręcz, bez fałszywej ironii, cieszę się jej szczęściem. Pomimo kilku małych wad jest kimś wyjątkowym. Kimś, kto zasługuje na obdarowanie szczerym, mocnym uczuciem. Tylko tych wspaniałych nóg szkoda…

9 stycznia
Wszyscy wielcy naukowcy i myśliciele, albo musieli być ludźmi niezwykle szczęśliwymi, albo wręcz przeciwnie – nieszczęśliwymi. Tylko tacy są w stanie wymyślać tak zaowalone, wydumane teorie.

10 stycznia
Czy to już spisek ? Czy już wszyscy mnie otoczyli i próbują powiedzieć: „Już czas. To ten moment !”. Nie tylko ta rozmowa w czwartkowy wieczór. Nie tylko subtelne, nazwijmy to, sygnały popkulturowe. Teraz do tego doszedł wykład uniwersytecki. Jego tematem była niby asertywność, ale słuchając dr. F czułem się jakby chodziło o gotowość do zrobienia pierwszego kroku. W każdej jednej sytuacji, co muszę przyznać, rzeczywiście nie jest moją mocną stroną. I jeszcze to nagłe, zagadkowe zainteresowanie ze strony pewnej osoby. Mięta czy zwykła uprzejmość ? Ale wiem na pewno, że i z jednego i z drugiego będzie się ciężko wytłumaczyć. A i bez ofiar się nie obędzie.

13 stycznia
Duch w narodzie nie ginie. Kiedy na horyzoncie pojawia się wspólny wróg, mobilizacja do zdecydowanego czynu jest czymś tak naturalnym jak podhalański oscypek. Nowy etap studiów (szumny SzUM), a po zaledwie 4 miesiącach już 2 AFERY ! Tym razem sprawa jest poważna, bo i przeciwnik godny. Z granatami nie ma żartów. Jak na całą sprawę się zapatruje ? Z jednej strony kilka kurw rzuciłem ze złości w przestrzeń publiczną, ale z drugiej, szczerze, mam na to, jak śpiewała FIRMA, wyjebane. A wśród całego zgiełku, przekleństw, żali, trosk i dyskusji najjaśniejsze wrażenie zrobiła bojowniczka M. Chętnie kroczyłbym za nią na barykady. Szczególnie, jeśli byłaby w stroju z obrazu Delacroixa.

15 stycznia
„To alkohol ! Najgorsza trucizna !” – tak As z „Hydrozagadki” zareagował kiedy spróbował napoju podanego bohaterowi przez Wiesława Gołasa. Dlaczego o tym wspominam ? Bo znów poddałem się sile trunków wszelakich. Ale nie ma co hamletyzować. Było sympatycznie, kulturalnie i zabawnie. Lublin in Las Vegas way. This is It !

16 stycznia
Każdy dobry wieczór zwiastuje trudny poranek. Kac, Hangover, Kater, Babbelas, Kocovina, Resaca, Guele de bois, Mamurluk, Másnaposság, Bakrus, Krapula, Baktylla, Tømmermænd, Postuni dell’ubriachezza.

17 stycznia
Dziś wypadł ponoć jakiś „Niebieski Poniedziałek” w którym każdy z automatu miał poczuć ogarniającą depresje. No to mnie depresja męczyła do 14.00, choć tak właściwie bardziej chodziło o zmęczenie. Zeszłej nocy przespałem niewiele ponad 2h. Na dodatek ten krótki czas okrasiłem sobie, zdecydowanie nie celowo, dosyć specyficznym snem z głównym udziałem niezwykłej uczestniczki programu „Benelux Next Top Model”. Pieprzona pełnia ! Po 14.00 było już lepiej. Wprawdzie kolejny raz całe popołudnie i wieczór spędziłem z notatkami w rękach, aczkolwiek pocieszam się faktem, że niedługo ten maraton się zakończy. Oby z sukcesem…

18 stycznia
Zwycięstwo ! Okazało się, że nawet taki paskudny GRANAT można w porę zabezpieczyć. Co wyższa instancja, to wyższa instancja. Każde zwycięstwo należy uczcić, więc jako tradycjonalista spełniłem ten obowiązek serwują sobie czerwone wino. Kolor: okropny/ smak: słaby/ cena: nieadekwatna. Życie, tak generalnie, nie jest jednak pasmem zwycięstw. Jest raczej ciągiem nieustannych remisów.
Myślałem o : związkach międzyrasowych, jedzeniu, pogodzie, bilardzie, Ajaksie, seksie, irytujących ludziach, konwenansach, jeszcze bardziej irytujących ludziach, alkoholu, reggae, przyjaciołach, kręconych włosach, ulicach, polonistkach, piłce nożnej, śpiewaniu.

22 stycznia
Te moje osobiste wypociny powinny się zwać „Nocnikiem kalendarzowym”. Na zegarze minuta po wpół_do_drugiej w nocy. Za oknami w kuchni, co zaskakujące, nie przejeżdżają masowo kolumny taksówek. A powinny, bo to jedna z ostatnich karnawałowych nocy. Ciszę przebija tykanie budzika i ruch na korytarzu. Zakasłałem. Będę chory ? Prawdopodobne. Możliwe. Niewykluczone. Teraz, azymut na łóżko. Czas spać ! 1:39

23 stycznia
Wykrakałem. Coś mnie złapało. Głowa puchnie, gardło drapie, a w kościach – co nie jest niespodzianką – łamie. W ramach walki z chorobą zastosowałem wszelkie szeroko dostępne metody naturalne. Mleko, miód, czosnek, cytryna, herbata. Liczę na was !

24 stycznia
Choroba nigdy nie jest stanem przyjemnym. Za to jest stanem fajnym, kiedy ktoś się tobą interesuje, zajmuje, żeby nie powiedzieć troszczy. Kiedy samemu walczy się z chorobą jest jakoś inaczej. Nie masz komu ponarzekać, że boli cię to czy tamto. Nie masz z kim pogadać o pierdołach. Komputer, radio, telewizja są tylko tymczasowymi przerywnikami. I choćby właśnie przez pryzmat tego, że kiedyś mogę być poważnie chory boję się samotności. Zginąć na grypę, tylko dlatego, że nikt w porę nie pomógł ? Idiotyczna śmierć. To już chyba lepiej być potrąconym, choć to też niewyobrażalne frajerstwo.

28 stycznia
„Sny, nawet gdy są złe to się budzisz. Możesz w nich kochać lub mordować ludzi.” Tak kilka lat temu rymowali Panowie z WWO. Przypomniała mi się ta fraza w związku z filmem „Incepcja”, który obejrzałem wczoraj (znów notka opóźniona, sooory !). Dzieło Chrisa Nolana mogę skomentować tylko tak: WOW, WOW i jeszcze raz WOW. Majstersztyk, nie tylko pod względem efektów specjalnych. Zresztą czegóż innego spodziewać się po twórcy „Memento”. Nolan znakomicie ominął ścieżkę stereotypowego myślenia o S-F i stworzył film z głębokim, ludzkim odniesieniem. Bo kto wie, czy za 10,15,20 lat kradzieże z podświadomości nie staną się czymś powszechnym. Nierzeczywistość z dnia na dzień i na naszych oczach, staje się rzeczywistością.

1 luty
Czy to rzeczywiście jeszcze życie ? Czy tylko jego dobra imitacja ? Budzę się codziennie rano i zmierzam w kierunku nieokreślonego, ale jak wszyscy powtarzają, niezwykle istotnego celu. Jakiego, ja się pytam ? Zdobyć pracę, założyć rodzinę, żyć, żyć, żyć. Posadzić drzewo, postawić dom, żyć, żyć, żyć. Cieszyć się powierzchownością i obojętnością w relacjach międzyludzkich, żyć, żyć, żyć. Zachorować, jeszcze bardziej zachorować. Umrzeć. Wiem to nieubłagane, ale zastanawiam się, gdzie tu jest ten wspaniały moment iskrzenia o który chodzi w ludzkiej egzystencji. Która chwila daje prawdziwą radość ? W którym czasie czuje się, że żyjesz pełnią życia ? Chciałbym to wiedzieć. Przynajmniej miałbym mniej zgryzot.

4 luty
Nie wiem skąd mi się to wzięło, ale skądś musiało. Otóż uwielbiam podglądać. I od razu prostuje, że w większości przypadków nie ma to nic wspólnego ze świntuszeniem. Po prostu cieszy mnie możliwość oglądania ludzi w sytuacjach jak najbardziej naturalnych. Kiedy gotują, śpią, jedzą, oglądają telewizję i nie wiedzą, że są przy tym obserwowani. Już nie mówiąc o podglądaniu telefonów w trakcie pisania sms-ów. Ile człowiek może się dowiedzieć o danej osobie, tylko dzięki temu to głowa mała. „Every breath you take, Every move you make, Every bound you break, I will be watching you !”.

5 luty
Wojna polsko-polska dotarła nawet do kinowych sal. Może nie w sensie ideologicznym, ale społecznym na pewno. Otóż podczas seansu filmu „Jak zostać królem” (magia Oskarów wciąż działa, czytaj: pełna sala) starsze małżeństwo w zdecydowany sposób zwróciło uwagę „panią po 30-stce), że nie dość, iż się spóźniły to jeszcze szeleszczą chipsami. Na pohybel skurwysynom. A nie prościej i skuteczniej było się uśmiechnąć i skupić na filmie ?

7 luty
Nigdy specjalnie nie frapowała mnie myśl o starzejącym się polskim społeczeństwie. Cóż, taka kolej rzeczy – myślałem i oddalałem od siebie niewygodne fakty. Ale dziś zauważyłem pewien niepokojący sygnał. Otóż im więcej starszych ludzi, tym dłuższe kolejki. Im dłuższe kolejki, tym więcej czasu potrzeba na załatwienie konkretnych spraw w urzędach, na poczcie czy nawet w sklepie. A wszystko to zebrane do kupy powoduje: a) frustracje, b) irytacje, c) zniechęcenie. Jeśli z jakiegoś powodu miałaby w Polsce wybuchnąć wojna domowa to w pierwszej kolejności starliby się starzy z młodymi. Bo ileż można czekać przy pocztowym okienku ?

8 luty
Pić trzeba umieć – to wiadomo od lat, jak nie od wieków. Wydaje się jednak, że w trakcie picia ważne jest również zachowanie. Nie mówię tu, broń Boże, o kamiennej twarzy i tępym podnoszeniu kolejnych kieliszków. Tak się nie da. Alkohol rozwiązuje język, nogi i …wiadomo co. Z tym ostatnim czasem niektórzy mocno przesadzają. A kiedy jeszcze zamiast czynów, jedynie werbalizują swoje fantazje to tworzy to niezwykle żenujący spektakl. Dlatego, jeśli kiedyś w telefonach komórkowych zostaną zainstalowane blokady anty-alkoholowe to w żadnym razie nie będę się oburzał. Wręcz będę zadowolony, gdyż będę miał pewność, że nikomu nie powiem: „Chciałbym wyruchać cię analnie”. Nigdy !

15 luty
Kontakt. Wyczekany kontakt – krzyczał Rafał Rutkowski w reklamie Castoramy. Dzisiaj mogłem zrobić to samo. Wreszcie zamieniłem więcej niż jedno zdanie z M. Choć tak właściwie żadna w tym moja zasługa, bo to ona pierwsza zagadnęła. Było sztampowo – o studiach – ale zawsze, dlatego trzeba się cieszyć. Troszeczkę. Tyci, tyci. Maluteńko. W każdym razie jest to jakiś krok. Nawet jeśli właściwie cały czas jestem w tym samym miejscu. To be continued.

18 luty
Cieszę się, że jestem katolikiem. Cieszę się, że wierzę w niebo, piekło i czyściec. W innym wypadku po obejrzeniu „Enter the Void” mógłbym stwierdzić, że ludzka egzystencja jest bezsensem prowadzącym donikąd. Samoczynnie napędzającym się generatorem pustki. Ubranej w kolory i doznania, ale jednak pustki. A tak mam swoje, dla niektórych staroświeckie wierzenia i wciąż widzę światełko w tunelu. Oby wyjątkowo długim…

21 luty
Facet oglądający komedie romantyczne albo jest bardzo zdesperowany, albo po prostu lubi ten gatunek filmowy. Ja jestem ciekawym przypadkiem, gdyż i za to i za to lubię romantic movies. Jednym z moich ulubionych tytułów są „Igraszki losu” z Kate Beckinsale i Johnem Cusackiem. Dziś przeżyłem własne igraszki. Niespodziewanie spotkałem na przystanku M. i zyskaliśmy kolejną okazję do kontaktu. Potem jeszcze jedną, przy okazji powrotu. Za dużo wrażeń, jak na jedne 24 h. Szczególnie, że rozmowa całkiem się kleiła, choć wciąż trudno mi stwierdzić i odczytać, jaki M. ma stosunek do mojej osoby. Subtelne wyrażenie zaczynają się pojawiać i z każdą sekundą wzrasta moja ciekawość, jaki będzie ciąg dalszy.

22 luty
Moi drodzy, opuszczamy trzy krateczki i piszemy temat lekcji. Instytucja głupiej pipy jako polskie zjawisko społeczne. Temat jest o tyle istotny, że drogie dzieci, prędzej czy później się z nim zetkniecie. Zaczynamy od pauz. Definicja. Głupia pipa to osoba, której iloraz inteligencji jest tak niski, że nie ma sensu go mierzyć. Charakteryzuje się kulturowym dyletanctwem. Np. z seansów filmowych pamięta jedynie zarys fabuły. Czasem głupia pipa może odznaczać się nieprzeciętną urodą, ale to wyjątki. Stasiu, powiedz klasie, co należy zrobić w wypadku konfrontacj z GP ? – Albo ją trzeba zignorować panie psorze, albo pierdolnąć młotkiem w łeb. Ewentualnie, wyjście ryzykowne, spróbować zaakceptować i tolerować. Oj Stasiu, Stasiu z tym ostatnim to przesadziłeś. Na IGP najlepszy jest młotek. Ot, filozofia.

2 marzec
Na początek będzie mądry, życiowy cytat z A.PR – „…życie mężczyzny kręci się zawsze wokół jednej jedynej kobiety, w której zawierają się wszystkie kobiety świata, szczyt wszelkich tajemnic i klucz do wszystkich odpowiedzi.”. Ładne, prawda ?
Nigdy specjalnie nie byłem aktywny, jeśli chodzi o wszelkie konkursy, działania, projekty czy zajęcia dodatkowe. Nie lubiłem się wychylać przed szereg oraz bałem się udzielać w sferach, gdzie nie czułem się mocny. Teraz powinienem to zmienić. Spróbować swoich sił na różnych frontach zawsze można. To może kosztować niewiele, a przynieść owoce. Jakie ? Różnorakie!

6 marzec
Żubrówka i sok pomarańczowy to kiepskie połączenie. Cvitanich w ataku Ajaksu to też nie to. Zbyt dużo makaronu z twarogiem, pomimo całej swej smakowitości powoduje rozwolnienie. Gdyby płacili za narzekanie… Już dziś byłbym milionerem !

7 marzec
Tuż przed Dniem Kobiet doświadczyłem „ekstremalnego babińca”. 6 kobiet przy jednym stole i ja jeden. Nieustanny potok słów, często tak infantylnie niedorzecznych, że głowa mała. Sam się sobie dziwię, że w miarę spokojnie przetrzymałem. Z drugiej strony ich rozentuzjazmowanie mogło wynikać z oczekiwania na przyjazd Mattiego Borka. Do dziś uważałem go za utalentowanego buca. Po posłuchaniu i zobaczeniu go „na żywo”, nieco zyskał w moich oczach. Owszem jest goguś i narcyz, ale pod tym co na zewnątrz kryje się sympatyczny, wrażliwy, inteligentny facet. Może zabrzmi to nieskromnie – M.B to bardziej odważna kopia mnie. Ależ to brzmi !

13 marzec
Ciekawa obserwacja. W każdym zwyczajnym człowieku jest coś z celebryty. Szczególnie widać to teraz, kiedy robi się cieplej. „Ustawki” z narzeczonym, dzieckiem, w zwiewnej sukience albo płaszczyku. Tym żyje Polska A,B,C.

17 marzec
Dziwna sprawa. Otoczenie bardziej podnieca się moimi „miłosnymi podbojami” niż ja sam. Wszyscy jacyś tacy dumni ze mnie, szczęśliwi. Chwalą, sypią M. komplementy, pytają o wrażenia. Powariowali, czy co ? Dla mnie cały czas jest to pewien  przed-etap. Owszem poznajemy się i coś tam mniej lub bardziej iskrzy, ale cały czas nie jest to punkt w którym można obwieścić pełen sukces. W takim razie, kiedy tenże nastanie ? Stary Piotrek podałby jednoznaczną datę – np. do 25 kwietnia. Nowy Piotrek się nie spieszy, bo to jak z rozbrajaniem bomby. Jeden zły ruch i wszystko pieprznie. A tego nikt by nie chciał. Chyba, że jakiś inny cichy adorator M.

18 marzec
111 rocznica powstania Ajaksu została przez niebiosa okraszona najlepiej jak to było możliwe. Solidnym deszczem. Być może w ten sposób aniołowie płakali po wczorajszej klęsce w Moskwie. A nawet jeśli nie, to przynajmniej ładnie to porównanie się prezentuje i oddaje stan mojego ducha. Smutno było wczoraj, smutno jest też dziś. Plus jest taki, że przynajmniej smutek „pomeczowy” nie dobija mnie w kontekście „pozasportowym”. Zaczynam umiejętnie oddzielać te dwie sfery od siebie. Jeszcze trochę, a będę w tym wirtuozem.

23 marzec
A ja myślałem, że romantyzm nie jest w cenie. Że teraz dla kobiet liczy się grubość: portfela, bicepsa i penisa (kolejność przypadkowa). Że często możesz wyglądać jak ostatnia łachudra, ale za sprawą stuningowanego golfa i tak wszystkie dupeczki są twoje. Że wszystkie „bajki” o czystej, niewinnej miłości to fanaberie dla potłuczonych. Całe szczęście świat, nie zszedł ostatecznie na psy. Uzmysłowiła mi to dzisiaj dwójka dzieciaków, którzy niemal wtopili się w siebie i z wielką delikatnością promieniowali swoim uczuciem i szczęściem. Niech takich obrazków nigdy nie zabraknie w przestrzeni publicznej.

5 kwiecień
Ludzka złośliwość nie zna granic. Niby poważny uniwersytet, niby dojrzali ludzie, a żarty na poziomie podstawówki. Bo normalnie można boki zrywać w momencie, kiedy ktoś nieświadomie usiądzie na krześle z gumą. HA HA HA ! Śmichuuu… Niestety pechowcem okazałem się ja. Całe szczęście „wyrób gumowy” udało mi się usunąć, ale niesmak i „kurwa” rzucona przy Bogu ducha winnej pani Grażynie (co za kobieta,ajć !) pozostały. Chyba I. miała racje, że moja dbałość o wygląd jest dosyć widoczna. A kiedyś tego nie było… Ciekawe.

6 kwiecień
Na początek scenka obyczajowa zaobserwowana wczesnym popołudniem. Przystanek autobusowy. Z jednej strony ławki – całująca się para. Z drugiej – niewidomy. I co to ma znaczyć ? Że miłość jest ślepa !? Whatever…
Z ciekawszych wydarzeń. Po raz bodaj piąty odprowadziłem M. Niby nic wielkiego, aczkolwiek zauważyłem, iż trochę irytuje ją to wracanie i moje czekanie na nią po zajęciach. Na moją sugestie, że chyba nie chce mnie już oglądać oczywiście zaczęła się wymigać. Nie mam kompletnie pojęcia, co o tym (temacie: ja i ona) myśleć. Może najlepiej nie myśleć. I tak wiele kwestii mam teraz na głowie.

9 kwiecień
Skończyłem czytać „Wierność w stereo” Nicka Hornby’ego i przymierzam się do zakupu kolejnej książki tego autora, bo zdecydowanie podoba mi się jego sposób myślenia i pisania. Jest taki kumplowsko-dojrzały. O istotnych, wręcz kluczowych tematach pisze z przymrużeniem oka, natomiast tematy nieważne potrafi traktować jak największą świętość. Nick trzymaj tak dalej !

11 kwiecień
Nie często, a właściwie niezwykle rzadko, ktoś potrafi mnie pochwalić w sposób konstruktywny i szczery. Jednej z wykładowczyń dzisiaj się to udało. Powiedziała ciepło o mojej zdolności do konstruowania świata przedstawionego w oparciu o detale. Pochwaliła, że to niestandardowe i unikalne, co mnie ucieszyło, gdyż dokładnie o to mi chodziło. Taki był mój cel. Z drugiej strony zganiła mnie za konstruowanie fabuły (niby z powodu mojego lenistwa – pfff), ale mimo wszystko miło mi się zrobiło. Pojawiła się też przykra dygresja – Moje życie też jest dobre w detalach, natomiast fabuła jest raczej kiepska. Zamiast zrobienia czegoś efektywnie od A do Z, dla mnie ważniejsze jest zakończenie sprawy na K. Za to efektownie.

14 kwiecień
Marzę o takim dniu, kiedy spotkam człowieka z którym po wymienieniu zaledwie kilku zdań w ojczystym języku będę w stanie jednoznacznie dogadać się co do określonej kwestii. Z Łysym niby się dogadałem, ale tak naprawdę kujt wie jak to będzie. Facet jest w porządku, choć tak sobie myślę, że łeb ktoś mu zakuł w kwadratowy pancerz. Gość żyję w matni własnych spraw i zainteresowań, a na pasje innych patrzy z dystansem i pewną, nie wprost wyrażoną, szyderą. Jak usłyszał „finał Pucharu Holandii” to zrobił minę, jakbym miał lecieć na Marsa. Zresztą, jakoś go przetrawię. Nawet, jeśli w trakcie miałbym się pięć razy zadławić.

28 kwiecień
HOT: Jenna Elfman, Keira Knightley, Monica Bellucci, Beata Tadla, Kirsten Dunst, Novika, Scarlett Johansson

NOT: Paris Hilton, Anna Mucha, Courtney Cox, Victoria Beckham, Rihanna, Cristina Aguilera, Maria Szarapowa.

2 maj
Polskość. Fenomen naszej nacji jest trudny do wytłumaczenia. Nie jesteśmy najhojniej obdarzeni wszelakimi talentami. Nie potrafimy być życzliwi i uśmiechnięci. Częściej ze sobą walczymy niż współdziałamy. Są jednak takie chwile, kiedy polskość czuć i to w sposób pozytywny. Doświadczyłem tego dzisiaj kiedy z kumplem oglądaliśmy finałową część finały MŚ w snookerze. Niby było to tylko piwko oraz whisky w towarzystwie relacji sportowej z dodatkiem ciasta podawanego przez zapobiegliwych „poimieninowych” rodziców, ale miało to swój miły, wspólnotowy wymiar. Taki polski właśnie.

5 maj
Życzliwość w ludziach jednak nie zginęła. Z własnej nieostrożności i zbytniego zaufania do PKP, nie przygotowałem na prawie 9-godzinną podróż ani jednej sztuki prowiantu. Gdyby nie pewna starsza pani z Pionek, która użyczyła mi dwóch smacznych bułek, pewnie skonałbym z głodu. Ostatecznie do WROCKA dotarłem z pełnym żołądkiem ok. 17.20. Kilkugodzinne zwiedzanie miast, interesujące (ale czy do czegoś potrzebne ?) wieczorne słuchanie wykładu i Opus Dei, kąpiel i SEN. Ważny dzień był dopiero przede mną.

6 maj
Lotnisko we Wrocławiu, choć położone w granicach miasta, jawi się, jakby było ulokowane na jakimś wypizdowie. Kilkadziesiąt minut podmiejskim autobusem wymęczyło mnie równie mocno jak kilkugodzinna podróż pociągiem. W samolocie było już lepiej. Może poza kwestią moich całkowicie zatkanych uszu po przylocie do Eindhoven. Popołudnie spędziłem na krążeniu po stolicy Brabancji i spotkaniu z Anią K. Wieczór był mniej ekscytujący. „Top Gear” ze współwłaścicielem hostelu i skróty Jupiler League bez niego.

8 maj
12.000 fanów Ajaksu na de Kuip stworzyło atmosferę, której nie zapomnę do końca życia. I chuj, że wynik był tragiczny.

12 maj
Jeden z tych wieczorów, które zapowiadały się na szalone, a skończyły się całkiem po „Bożemu”. Przynajmniej dla mnie. Bo byli i tacy, co zgubili wódkę z garnkiem (czy odwrotnie) i dotarli do łóżka o 6 rano. Ale i w moim przypadku mogło być zupełnie inaczej. Przez dłuższą część wieczoru wyglądało na to, iż spędzę noc nie całkiem sam. Z nocowania blondwłosej koleżanki wyszedł jednak wielki CHUJ (słowo klucz). I, o takie mi mecyje.

13 maj
Żółty, czerwony, błękitny, czarny, zielony, biały. Farba, słowo, dźwięk, dotyk, smak. Sztuka współczesna jest chyba dla mnie trochę za trudna, albo po prostu jej nie rozumiem. W końcu co jest takiego fascynującego i wartościowego pod względem kulturalnym w rozstawieniu stołów uginających się od owoców, kolorowych pudełek ze znaną zawartością w środku, ekranu z pulsującymi kolorami i podłożonymi dźwiękami ? Nic ? Ale przynajmniej mogłem pobawić się farbami. He He.

15 maj
*** - Mistrzostwo Holandii nr. 30
AJAX AMSTERDAM ! ! !

26 maj
Ludzka głupota wciąż mnie zaskakuje, a jednocześnie bawi. Czy 20 minut przerwy to nie jest wystarczający czas na wypróżnienie się i potulny powrót do autobusu ? Dla niektórych widać nie, skoro przekraczają normy czasowe i muszą ponosić koszty na taksówki-pościgówki. Chwała Bogu, że mam pojemny pęcherz i trochę oleju w głowie !

28 maj
Obejrzenie filmu „Erratum” ostatecznie potwierdziło moją tezę o wykorzenieniu z rodzinnych stron. Niby jestem u siebie, a czuje się jakoś obco. Mijam znanych sobie ludzi, miejsca, ale coś mi w tym wszystkim nie pasuje. To ja odrzucam „małą ojczyznę” czy to ona mnie odrzuca i szufladkuje jako „przygodnego turystę”.

31 maj
„Tuesday’s gone with a wind, my baby is gone with a wind”. Lynyrd Skynyrd grają jak zawsze wspaniale. Solówka goni solówkę, a ja sobie siedzę na balkonie pomiędzy zepsutą lodówką na ławeczce i chłonę chłód późnego wieczora. Dzień był gorący, ale przynajmniej pod względem „zawodowym” udany. I chyba trzeba się przygotować, iż tylko na tym polu będę odnosił sukcesy w tym roku akademickim. M., pomimo całej fascynacji asekurancko popartej wyznaniem, nie sprawia wrażenia zainteresowanej moją osobą. Jak w piosence: Moje kochanie znika razem z wiatrem. Choć pewna furtka jest jeszcze otwarta…

5 czerwiec
Polskie społeczeństwo to jakiś kosmicznie patologiczny twór. Na wszystkich poziomach. Nastolatki szczycące się dawanie dupy i ludzie dla których wiejska dyskoteka jest „rajem na ziemi”. Jezu, w jakim kraju jak żyję ? (po obejrzeniu filmów „Nie jesteśmy puszczalskie” i „Czekając na sobotę”

22 czerwiec
„Bo to co nas podnieca, to się nazywa…”. Właśnie, co tak naprawdę działa na kobiety ? Gdybym miał wybrać jedną cechę powiedziałbym – zdecydowanie. Jedną rzecz – pieniądze. Szczegół anatomiczny – głos, niski szczególnie. Co nam z tego wychodzi ? Ano mężczyzna idealny – zdecydowany bogacz z seksownym niskim głosem. A teraz odwróćmy sprawę – Co aktywuje zmysły mężczyzn ? Cecha – opiekuńczość, rzecz – bielizna, anatomia – kształty (biodra, piersi, pośladki). Kobieta akuratna dla mężczyzny XXI wieku: opiekuńcza z pełnymi kształtami ukrytymi pod zmysłową bielizną. Konkluzja będzie mało optymistyczna. Pierwszy opis do mnie nie pasuje, a drugi jest niedoścignionym wzorem.

24 czerwiec
Wszystkim się w dupach poprzewracało ! Rok szkolny kończy się w środę, a naiwniacy w mundurach organizują akcje „Weekend bez ofiar” w trakcie długiego okresu wypoczynku zahaczającego o imieniny Jana. Przecież to oczywiste, że taka akcja nie mogła przynieść wspaniałego wyniku. Polacy to naród przekorny i dlatego zamiast „bez ofiar”, weekend zakończył się statystykami na poziomie – blisko 80 osób w piachu, prawie 300 pod kroplówką, a niemal 2500 na podwójnym gazie. Ale propaganda była ? Była. Media miały o czym mówić ? Oczywiście. Zadowoleni ? Wszyscy oprócz tych niecałych 3000…

27 czerwiec
Uliczni grajkowie. Nieodłączny element raczej większych niż mniejszych miast. Do tej pory budzili u mnie coś z pogranicza podziwu (za odwagę) i politowania (za repertuar i rzadziej umiejętności). Nigdy nie byłem skłonny wrzucić do futerału jakiegoś drobniaka. Dzisiaj, mogło się to zmienić. Idąc ulicą Wałową w Tarnowie dotarły do mnie znajome takty i słowa. Po krótkiej chwili w głowie wyświetlił się muzyczny tag – to było „Wish you were here” Pink Floydów. I wtedy powiedziałem sobie w duchu – Jak będę wracał i zagrają znów coś dobrego to wrzucę im piątala. Ale mieli pecha. Zagrali Dżem i pogrzebali szansę na mój gest i pieniądz. Muzyczna fortuna bywa nieubłagana.

CDN