W związku z napływającymi do moich uszu niepokojami dotyczącymi kwestii dalszego prowadzenia bloga niniejszym pragnę uspokoić... Blog będzie istniał nadal. Niekoniecznie jednak w takiej formie jak dotychczas. To znaczy forma i styl pisania zapewne pozostaną takie jak przedtem, ale może być gorzej z częstotliwością wpisów. W końcu nowo nam nastały rok 2012 to już ostatnia prosta na drodze do zakończenia edukacji i wkroczenia w dorosłe życie, o którym zresztą za sprawą pewnego dziennikarskiego zadania sporo ostatnio rozmyślałem. Sprawia to, że czasu na wiele rzeczy (w tym bloga) zaczyna brakować, a tu jeszcze trzeba wódkę pić. Także niczego nie obiecuje, za to zapewniam, że walkingtheline nie zginie póki jego czytelnicy żyją i wykazują nim zainteresowanie. I już teraz zapraszam do przeczytania pierwszego, pardon drugiego tegorocznego wpisu, którym podsumuje rok 2011. Myślę, że będzie to ciekawa notka, ponieważ jej bazą będzie mój pierwszy całkiem skrupulatnie prowadzony dziennik. Nie zabraknie w nim zgryźliwego spojrzenia na rzeczywistość, humoru, przemocy, wulgaryzmów i odrobiny pikanterii. Będą także łzawe kawałki, bo jakże mogłoby inaczej w przypadku takiego wrażliwca. A na teraz, zgodnie z tradycją kultura nakazuje złożyć życzeń noworoczne. Ale szczerze, jakoś nie mam na to ochoty. Dobra, niech będzie - Do siego, ludziska !

P.ES: Ostatni wpis w 2011 roku miał dotyczyć przedmiotowego traktowania kobiet przez mężczyzn w nawiązaniu do obrazu świata przedstawionego występującego w teledyskach polskich raperów. Ale chyba nie warto już do tego wracać, czyż nie ?

P.ES 2: Tegorocznego sylwestra spędziłem na...korepetycjach z seksu. No i kto się teraz najlepiej bawił, bitches ?!