Pierwsza cześć dziennika wywołała nie małe poruszenie. Były obawy, że co poniektórzy się poobrażają do grobowej deski, a mury Jerycha na dobre upadną. Całe szczęście wszelkie nieścisłości zostały wyjaśnione i ciemne chmury przegnał wiatr. Ale za sprawą drugiej części mogą powrócić. Wpisów jest wprawdzie mniej, ale niektóre z nich naprawdę jadą po bandzie. Cóż jak mówią nasi zamorscy przyjaciele i sojusznicy - No pain, No gain.

13 lipiec
Na każdym kroku w swoim życiu byłem i jestem porównywany z własnym dziadkiem. I naprawdę mamy wiele ze sobą wspólnego. Zaczynając od sposobu bycia poprzez poczucie humoru na odruchach i zachowaniach kończąc. I najważniejsze – obaj lubimy piłkę nożną, co w naszej rodzinie całkiem powszechne nie jest. Dlatego też niezwykłą przyjemność sprawiła mi możliwość wspólnego obejrzenia meczu Wisły ze Skonto. Poziom był taki sobie, ale nieważne. Liczy się samo wydarzenie. Pamiętam sprzed lat swoje pierwsze obejrzane transmisje sportowej (IO w Atlancie). Oczywiście w towarzystwie dziadka i w jego domu. Teraz nastąpił odwrót ról i miejsca.

15 lipiec
Korzystając z okazji spędziłem noc poza domem. Spokojnie… nic ważnego, ani ekscytującego się nie wydarzyło. Po prostu dostałem zadanie pilnowania mieszkania siostry na czas jej nieobecności. Bardzo było mi to na rękę, gdyż przez jeden wieczór mogłem się poczuć jakbym nadal był w Lublinie. Chillout, herbata i w końcu jakiś seans filmowy z prawdziwego zdarzenia. Dlatego fajnie, ale jest pewien niesmak. Dobrze, niesmaczek. Tuż przed 22 zadzwoniła moja rodzicielka i tonem z pogranicza troski ze zdziwieniem stwierdziła, że zachowuje się jak samotnik. A mnie zadziwia w tym wszystkim to, iż zauważyła to dopiero teraz.

17 lipiec
Seks to słowo (wyraz?) chyba najczęściej wymieniany i odmieniany w mediach. Słusznie ? Fakt, to istotna część ludzkiego życia, kto wie czy nie fundamentalna, ale po co cały ten zgiełk ? W końcu i tak na koniec wszystko sprowadza się do (nie) jednostajnego ruchu posuwistego, na zasadzie włóż-wyciąg. A to „wielka filozofia”…

27 lipiec
Zrobiłem sobie sentymentalny spacer po WDC. Ile wspomnień wróciło, ohoho ! Mecze rozgrywane w wyimaginowanych drużynach na terenie ogródków kolegów. Wystarczył kawałek trawy, dwie zbite z drewnianych bali bramki i można było toczyć zacięte pojedynki. A już po wszystkim emocjonować się i tworzyć pierwsze gazetki. Spacer obok niektórych domostw przypomniał mi też kilka innych wydarzeń. Pierwszy sylwester poza domem z którego wróciłem o 4 rano, pierwszy kieliszek wódki wypity w wakacje pamiętnego 2005 roku, nagrywki hip-hopowe i próby tworzenia składu. Przypomniałem sobie, ni mniej ni więcej tylko to, że kiedyś byłem młody. A teraz zdziadziałem i o…

28 lipiec
Świat się kończy ! Mama ogląda MTV. Oficjalnie po to, żeby dowiedzieć się, jak bawi się młodzież. Nieoficjalnie, żeby zobaczyć, jak mogę bawić się ja. Ale prawda jest taka, że „Moje supersłodkie urodziny” przy rzeczywiście moich urodzinach to przedszkole. Zresztą, jakiego nastolatka w Polsce stać na imprezę z celebrytami czy pool party. Zapewne jakiś nieprawdopodobny margines. Innym pozostaje zastawiony stół, muzyka z laptopa i żołądkowa DA LUX w lodówce. Proza życia, nie żadne tam liryki.

30 lipiec
Nigdy specjalnie nie narzekałem na to, że mieszkam na wsi. Aczkolwiek jest jedna rzecz, która bardzo nie podoba mi się w życiu na wsi. Gry i zabawy ludowe, czy lepiej festyny, zawody strażackie, pikniki i ch… wie co jeszcze. Darcie ryja i disco polo do późnych godzin nocnych. Dzisiaj, prosto pod moimi oknami…

31 lipiec
Piękno i brzydota są nierozerwalnie przeplatającą się składową naszego życia. Czymś w rodzaju odwiecznego Ying i Yang. Czymś tak wzajemnie od siebie odległym i bliskim zarazem, jak piękna kelnerka zupełnie niespodziewania zauważona w restauracji i wymiotujący, spocony mężczyzna po całonocnej zabawie weselnej.

3 sierpień
Mężczyźni mają kompleks Lolity. Przynajmniej takie odnoszę wrażenie z rozmów (przeprowadzonych i podsłuchanych), a także obserwacji. Facetów ciągnie nie do tego co piękne, lecz do tego co w jakiś tam sposób zakazane, tajemnicze i co nie mniej ważne – niewinne. O to ostatnie teraz odrobinę trudniej. Gimnazjalistki, szczególnie w lecie, raczej oszczędzają na ubraniu, za to wprost przeciwnie, jeśli chodzi o makijaż. Gdy dodamy do tego szybsze dojrzewanie fizyczne „dziewcząt” w obecnych czasach, to wszystko będzie układało się w logiczną całość. Nabokov, czwana bestia, miał jednak łeb do przewidywania przyszłości.

10 sierpień
Coraz mocniej przyzwyczajam się do myśli, że ostatni rok studiów będzie bezpłciowy. Jeszcze pierwsze 2-3 miesiące będą w porządku. Schody zaczną się od lutego. Zacznie się wtedy gorączkowe pisanie pracy magisterskiej (choć mam nadzieję, że zrobię to wcześniej), a wtedy wszystkie plany, sprawy i kwestie mogą zejść na zdecydowanie dalszy horyzont. Najgorzej jednak będzie od czerwca 2012 roku. Skończy się pewien miły okres, a zacznie się… Oby wielka przygoda…

13 sierpień
Najprawdopodobniej po raz ostatni w swoim życiu uczestniczyłem w 18-stce. Oczywiście ostatni jako gość, a nie członek rodziny. Jak było ? Trochę dziwnie prawdę mówiąc. Drętwo, choć alkohol lał się strumieniami. A skoro nikt nie potrafił rozruszać imprezy to musiałem wziąć sprawy w swoje ręce. Zacząłem od tańców, skończyłem na pijackim bełkocie. Po raz pierwszy zarejestrowanym. Humor raczej niemiecki, ale bywa zabawny.

20 sierpień
Doczekałem czasów kiedy muszę płacić, żeby obejrzeć mecz drużyn młodzieżowych. A gdzie hasło Against Modern Football ? Gdzie związana z nim inicjatywa oddolna ? Jeśli ta złotówka nie idzie na opłacenie sędziów, tylko do kasy lokalnego „dobrodzieja” to ja dziękuje. Obejrzę mecz zza płotu lub przyjdę w drugiej połowie. Taki będę harpagan i kontestator.

25 sierpień
Chyba potwierdza się teza, że mam zadatki na „agenta gumowe ucho”. Podczas wieczornej chwili z koszykówką podsłuchałem mimochodem rozmowy dwóch nastolatek. Tak na oko wnoszę, że miały nie więcej niż 15 lat – a) piły Pysie, nie piwo; b) na ich klatce piersiowej nie doszło jeszcze do wypiętrzenia alpejskiego; c) rozmawiały o gimnazjum. W każdym razie obie dziewczynki opowiadały sobie o różnych grach i zabawach w których uczestniczyły. O słoneczku nie mówiły, za to poruszyły kwestie gry w „butelkę”… w wersji rozbieranej. I to nie takiej, gdzie ściąga się najwyżej sweter, skarpetki i zegarek. Odrobinę się zmieszałem, a z drugiej strony pomyślałem : „Szkoda, że za moich czasów dziewczyny były aż tak porządne.”

3 wrzesień
Coś jest ze mną nie tak. Chyba… Bo czy czymś zupełnie normalnym jest fakt, iż zupełnie nie kręcą mnie wypicowane kobiety? Takie doskonale ubrane, wymalowane, jak (tu porówanie seksistowske) prosto z salonu. Bynajmniej nie fryzjerskiego. Uwielbiam kobiety zmęczone, w dresach, bez makijażu. Kobiety naturalne, nie silące się na ozdoby, kwiaty we włosach, fikuśne pantofle. Kobiety w bluzach z kapturem i trampkach. Wielka szkoda, że zobaczyć taką z roku na rok trudniej. Nawet przez okno.

10 wrzesień
Walka stulecia… Tia, jasne. Jeden wielki chłop wali drugiego nieco mniejszego z regularnością karabinu maszynowego, a ten drugi nic na to nie może poradzić. Kpina i oszukiwanie kibiców. Gdybym zapłacił 40 zł za Pay-Per-View tej pożal się Boże walki, to osobiście nadałbym sobie tytuł „Frajera roku”.

14 wrzesień
Jestem miękki. Może nie w sensie dosłownym, choć to też. Otóż każdy facet będący na moim miejscu po miesiącu od styczności z dziewczyną podczas imprezy i słabym zaprezentowaniu się tamże, raczej nie zawracałby sobie głowy pisaniem do niej. A już tym bardziej przepraszaniem. Ale ja jestem inny i powtarzając za bohaterem filmu Jean-Luca Goddarda – jako „każdym mężczyzna za dużo przepraszam”. Czasem jest to przyjmowane dobrze, ale częściej źle. Może kiedyś się tego oduczę i zacznę być twardym, nie-przepraszającym. Czas pokażę… Na razie jednak fakty są nieubłagane.

25 wrzesień
Kościół jest instytucją, która trwa już ponad 2000 lat. Ale zawsze w swojej historii były momenty, kiedy ludzie zrażali się do niej. Ja tego nie robię, ale wolałbym, żeby księża jako przedstawiciele Kościoła nie mieszali się do polityki… Bo mogą zostać „zrażeni” przez owieczki.

22 październik
Zawsze zastanawiałem się co muszę zrobić, aby ludzie naprawdę traktowali mnie poważnie. Okazuje się, że specjalnie wiele nie trzeba. Czasem wystarczy się nie ogolić i ubrać elegancki płaszcz. Dlatego też od dzisiaj moim idolem i wzorem dorosłości będzie Michał Probierz.

3 listopad
Współlokator wyciągnął mnie na clubbing. Ja ? Clubbing ? To nie mogło się dobrze skończyć. I tak zaiste się stało. Za kupę kasy i morze przelanego alkoholu zyskałem kilka godzin zaledwie niezłej zabawy w gronie ludzi, którzy raczej nigdy nie mogliby zostać moimi znajomymi. Dodatkowo zaliczyłem zaledwie dwa „densy” w układzie chłopiec/dziewczynka i tylko za pierwszym razem było miło. Najgorsze jednak nastąpiło już po powrocie do bazy. Streszczając i upraszczając sprawę – zostałem brzydko olany przez Kirsten. Osobę, która wydawała się być przyjaźnie nastawiona. Widać nie, aż tak przyjaźnie.

5 listopad
Wystąpię w telewizji ! Nie w „Rozmowach w Toku”, ani innym „W-11”. Przeszedłem pomyślnie eliminacje do „1 z 10” i zakwalifikowałem się do nagrania. I wszystko byłoby świetnie, ale niektóre braki w wiedzy trochę bolą. Szczególnie te geograficzne (położenie Bajkonuru) i literaturoznawcze (Co było po romantyzmie). Ale fakt jest faktem. Będę miał swoje 5 minut w TVP 2.

6 listopad
Utrecht – Ajax 6:4. Bilans strat: długopis (sztuk: 1). Korzyści: umycie naczyń. Perspektywy: złe. Samopoczucie: Bardzo złe. Kiedy będzie lepiej: Już było…

11 listopad
„Polska nie jest ani brunatna, ani kolorowa. Polska jest biało-czerwona.” – ten komentarz wygłoszony przez dziennikarkę Polsatu relacjonującą zajścia na ulicach Warszawy najtrafniej oddaje moje marzenie o przyszłości Polski. Marzę o kraju otwartym, lecz zachowującym tradycje wielu wcześniejszych pokoleń. Marzę o kraju przyzwoitych, wykształconych i wierzących w ideały. Marzę o miejscu, gdzie bezsensowne polemiki i walki zastąpi szczery dialog. Marzę, czekam i z nadziejami (naiwnymi na razie) wypatruje lepszego jutra ojczyzny.

13 listopad
Porażka nie jest nigdy czymś hańbiącym. Jest zazwyczaj zwykłym sygnałem, że w jakimś elemencie są braki lub umiejętności w danym momencie nie są na tyle duże, by walczyć o zwycięstwo. Trochę inaczej jest w boksie.  Tam porażka bywa wypadkową polityki, nacisków medialnych i sponsorskich, a także popularności. I tylko dlatego Marquez przegrał z Pacquiao. A naprawdę wcale nie musiał...

17 listopad
Jako wielki fan filmu „Big Lebowski” po mojej dzisiejszej grze w kręgle powinienem zapaść się pod ziemię. Pierwsze trzy kolejki – same pudła. Potem, chwała niebiosom, było już zdecydowanie lepiej. Wystarczyło to na niezbyt korzystne 5 miejsce. Ogólnie jednak wypad do Fantasy Park był ze wszechmiar udany. No może portfel trochę ucierpiał, choć tu swoje zrobiła też ARENA, gdzie musiałem wysłupać talary na szatnie i dwa piwa. Za to w tej promocyjnej cenie mogłem całkiem dobrze wybawić się z dwoma olśniewającej urody paniami B. i J.

18 listopad
Do miana osobistej niedorzeczności urasta fakt, iż najbardziej elokwentny, wygadany i błyskotliwy jestem wtedy, kiedy mam kaca lub jestem bardzo niewyspany. Dziś sytuacja się powtórzyła. Będąc na zajęciach u zdaniem wielu super-laski JM, odezwałem się (z sensem) co najmniej 3 razy i koniec końców dostałem plusa za aktywność. Idąc na zajęcia zupełnie się tego nie spodziewałem. A wieczorem – „Niebezpieczna metoda” w Bajce. Film świetny, muzyka jeszcze lepsza. Jeśli Shore nie dostanie nominacji to zjem ogromną michę flaków.

21 listopad
Akurat dzisiaj zachciało mi się biegać. To o tyle głupie, że w ostatnich kilku minionych tygodniach miałem ku temu zdecydowanie lepsze warunki pogodowe, a jakoś nie zakładałem sneakersów i nie ruszałem gdzie mnie oczy poniosą. Za wiele KM nie zrobiłem, ale są małe powody do satysfakcji. Wieczorem – kino z AB. „Passione” przypadło mi do gustu, ale jej zdecydowanie bardziej, co uznaje za swój osobisty sukces. Szczególnie, że naprawdę ją lubię. Oczywiście tylko lubię. Nie – lubię, lubię…

30 listopad
Po losowaniu fazy grupowej Ligi Europejskiej byłem pewny, że zobaczę „na żywo” przynajmniej jednego przedstawiciela Eredivisie. Padło na PSV, które przyleciało na mecz z Legią. Organizacja przebiegła sprawnie i ostatecznie wraz z dwoma towarzyszami zasiedliśmy na stadionie przy Łazienkowskiej 3. Legia zaczęła odważnie, ale szybko została pozbawiona złudzeń. PSV nie zagrało wielkiego meczu. Zaprezentowało jednak prawdziwie piękne i do bólu skuteczne oblicze holenderskiej piłki. To co wyrabiali Mertens, Strootman, Lens, Labyad, Derijck czy Wijnaldum momentami ocierało się o rzemieślniczą perfekcje. Znakomity wieczór, w dobrym towarzystwie za jedyne 46 zł.

4 grudzień
A to ja myślałem, że jestem niedojrzały. Jednak ludzie z mojego roku (tak 65 %) to zupełni ignoranci, idioci i nieodpowiedzialne bęcwały działające według zasady, że NAM się należy BEZ względu na obowiązki. Panie redaktorze, współczuję i przepraszam.

6 grudzień
Św. Mikołaj to mocno przereklamowany koleżka. Niby kocha wszystkie dzieci, ale jak przychodzi co do czego to prezenty rozdaje tylko malutkim. Trochę to niesprawiedliwe . Może w Laponii czy Konstantynopolu mają małe zasoby i kryzys nie pozwala na rozrzutność ? Jedyny prezent widzialny i odczuwalny, przekazany przez brodatego, to gęsto padający, mokry śnieg. Dziękuje za takie gifty ! Jakby Mikołaj pochodził w dziurawych butach i cienkich skarpetkach to śnieg zobaczylibyśmy dopiero w lutym… na tydzień.

8 grudzień
Od czasu rozpoczęcia studiów praktycznie ograniczyłem oglądanie telewizji do minimum (imprezy sportowe, informacje, 1z10). Ale, że w przyrodzie musi być równowaga, mocno wciągnąłem się w oglądanie amerykańskich seriali czyli… produktu telewizyjnego. Wiele tego było, a teraz doszedł kolejny. Glee to z pozoru typowy serial młodzieżowy. Sztampowy aż piszczy. Ot typowe amerykańskie liceum, a w nim przystojni futboliści, gorące i oczywiście wredne chirliderki, a także spore grono kujonów, odmieńców i różnej maści nauczycieli. Ale jest w tej produkcji coś świeżego, intrygującego i przyjemnego. Po pierwsze dużo muzyki i śpiewu (w tym wiele coverów starych, dobrych kawałków). Po drugie natomiast sporo ważnych, a zarazem trudnych tematów społecznych przewijających się w kolejnych odcinkach. Tak właśnie wygląda i na tym opiera się wielkość – GLEE.

13 grudzień
Ten powoli kończący się rok naznaczony był przez kilka istotnych wydarzeń. Najbardziej medialnym z nich była kwestia M. Po kilku miesiącach euforii przyszło w tej sprawie kilka dni przygnębienia. Jeszcze ostatnio łudziłem się i myślałem o próbie ponownego ogrania sprawy, ale dziś mówię: Koniec, The End, Fin… Po otrzymaniu pewnych informacji znów okazało się, że nie zostałem potraktowany poważnie. Ktoś tylko bawił się mną i moimi uczuciami, dobrze o ich istnieniu zdając sobie sprawę. Dlatego (tu pada imię i nazwisko), niniejszym, przestałaś dla mnie istnieć.

15 grudzień
Zawsze uważałem, że studia są etapem życia przysługującym wyłącznie poważnym ludziom. Nie w sensie literalnym, ale jednak. Niestety od czasu rozpoczęcia studiów magisterskich przekonuje się, iż na uczelniach oprócz inteligentnych, aktywnych, odpowiedzialnych i interesujących ludzi jest też banda imbecyli bez pasji, wielkie grono pozerów oraz pewna ilość wiecznych studentów aka „Piotrusiów Panów”. Ok, podążając za „Why so serious” Jokera, we wszelkich prezentacjach można sobie pozwolić na dawkę humoru, ale niech to nie będzie nachalne ! Wpis jest wynikiem mojego zażenowania popisami Old Canadian Toilet Paper Club Gay i jego poczuciem humoru, które mi zupełnie nie odpowiada. Już Terrence i Philip bardziej mnie śmieszyli.

19 grudzień
Zawsze powtarzałem, że jeśli miałbym mieszkać gdzieś poza Polską to najpewniej byłaby to Holandia lub Belgia. Po obejrzeniu filmu „Boso,ale na rowerze” ten drugi kierunek wyprawy mieszkaniowej nieco stracił na atrakcyjności. Belgia została ukazana jako kraj smutny, przepełniony goryczą i beznadzieją. Ludzie szukają pociechy w alkoholu, jedzeniu (fryty z majonezem) i kolarstwie. No i głupich zabawach ludowych. A tak naprawdę chcieliby prostego życia przypominającego ugrzecznione piosenki Roya Orbisona. Chcą był porządni, dobrze wychowani i opiekuńczy. Ale tacy być nie potrafią. Do czasu, którym jest wymiana pokoleń. Świetny, pobudzający do myślenia film, który nie mógłby powstać w Ameryce. I znów można powiedzieć – Europa górą !

30 grudzień
Symbolicznie zakończyłem sprawę mojej najbardziej przykrej porażki tego roku. Zrobiłem to w jedyny słuszny sposób. Poprzez zniszczenie. Mianowicie przedarłem wszystkie kartki, jakich miałem (i chciałem) użyć w czerwcowym performancie „Love Actually” skierowanym od M. Ulżyło mi, choć wcale nie tak bardzo jak sądziłem. Jednak fakt się dokonał i nie da się go już odwrócić. Jestem nowym człowiekiem z uczuciowym carte blanche.

31 grudzień
Koniec roku uczciłem znów skromnie. W domu, z jednym marnym drinkiem w ręku. Nie oglądając przy tym żadnego Sylwestra z Dwójką, Trójką, Polsatem itd. Zupełnie nie ruszyła mnie ta cała szopka. Zresztą, dlaczego by miała ? Jestem starszy o rok, a kto wie czy nie bardziej rozgoryczony.

P.ES: Polecam uważne przyjrzenie się ostatniemu zdjęciu. Warto, choćby dla Keiry Knightley...

P.ES 2: Kandydat do cytatu roku - "Co mi tu Pani tak sapie ? Co Pani myśli, że ma 19 lat ?" - doktorska riposta w walce z procederem ściągania na egzaminie i jego nieudolnym tłumaczeniem.

P.ES 3: Liga NBA niszczy ideały. Tylko tam Miłość (Minnesota Timberwolves) walczy ze Światowym Pokojem (Los Angeles Lakers).